Συντάκτης:
Ρομπέρτο Φίκο, βουλευτής του κόμματος του Μπέπε Γκρίλο

http://www.efsyn.gr/arthro/ta-pente-asteria-katalavan-oti-i-italia-thelei-na-allaxei

Ο Ρομπέρτο Φίκο, βουλευτής, 41 ετών και πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής ελέγχου της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, μιλά στην «Εφημερίδα των Συντακτών» για τη «διαφορετικότητα» των Πέντε Αστέρων, κρίνει τη δράση του Ματέο Ρέντσι και κάνει σαφείς αναφορές στην ελληνική πραγματικότητα.

«Αν γίνουμε κυβέρνηση και μας ζητήσετε βοήθεια, θα είμαστε στο πλευρό σας, όπως κάναμε και με το δημοψήφισμα», δηλώνει το στέλεχος αυτό του κινήματος του Μπέπε Γκρίλο, με καταγωγή από τη μεγαλούπολη του ιταλικού Νότου, τη Νάπολη.

Αν καταφέρουμε να κυβερνήσουμε την Ιταλία και ζητήσετε τη βοήθεια άλλων χωρών, θα σας υποστηρίξουμε δυναμικά, για να ξεκινήσει μια επανάσταση των ευρωπαϊκών κρατών. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για πέντε χώρες οι οποίες διαθέτουν μια σημαντική οικονομική δύναμη

• Το Κίνημα Πέντε Αστέρων παρουσιάζει διαρκή άνοδο στα γκάλοπ. Βάσει του νέου εκλογικού νόμου, θα έχετε πολλές πιθανότητες να αναμετρηθείτε, στον δεύτερο γύρο, με το Δημοκρατικό Κόμμα του Ματέο Ρέντσι. Πώς βλέπετε την ευνοϊκή αυτή φάση;

Τα στοιχεία που αναφέρατε είναι όντως θετικά, αλλά δεν υπάρχουν μόνον τα γκάλοπ. Το 2013 το Κίνημα Πέντε Αστέρων έλαβε το 25,5% των ψήφων στις βουλευτικές εκλογές, διότι η Ιταλία επιθυμούσε μια μεγάλη αλλαγή. Μια ρήξη με την πολιτική τάξη.

Οι πολίτες είχαν ζητήσει επανειλημμένα από την πολιτική αυτή τάξη, ακριβώς, να αλλάξει τη στάση της προς τη χώρα, αλλά δεν υπήρξε καμιά ανταπόκριση.

Οταν μπήκαμε στο Κοινοβούλιο, μπορούσαμε να συμμαχήσουμε με τους ανθρώπους αυτούς ή να συνεχίσουμε να τραβάμε τον δρόμο μας.

Και η απόφαση να τραβήξουμε τον δρόμο μας, εφαρμόζοντας τις αρχές εκείνες τις οποίες τα κόμματα δεν σέβονται πλέον, ακολουθεί ακριβώς το αίτημα αλλαγής των Ιταλών.

Αυτό μας επέτρεψε να αυξήσουμε τα ποσοστά μας, μαζί με το ότι τα παραδοσιακά κόμματα συνεχίζουν να μην τηρούν τις υποσχέσεις τους. Το σημείο αναφοράς μας είναι η συνέπεια, η εφαρμογή των αρχών μας, χωρίς εξαιρέσεις.

Αυτό μας δίνει και το κύρος για να αυξήσουμε τα ποσοστά μας και να προσβλέπουμε -γιατί όχι- και στη διακυβέρνηση της χώρας.

Τα κόμματα, στο μεταξύ, συνεχίζουν να ενέχονται σε υποθέσεις διαφθοράς, σε δωροδοκίες και στις αναθέσεις εργολαβιών.

• Και στη Ρώμη, τα γκάλοπ και πολλοί αναλυτές λένε ότι έχετε τεράστιες πιθανότητες να κερδίσετε τις πρόωρες δημοτικές εκλογές, την ερχόμενη άνοιξη. Θα ήταν η πρώτη νίκη, για σας, σε μια μεγάλη πόλη της χώρας…

Θεωρώ ότι θα ήταν κάτι το εξαιρετικό, μια μοναδική περίπτωση στην Ευρώπη: εννοώ το να κυβερνηθεί η πρωτεύουσα μιας μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας από ένα πολιτικό κίνημα που δεν έχει καμία σχέση με τις παραδοσιακές πολιτικές δυνάμεις, ένα πολύ δυνατό μήνυμα για όλη την ήπειρό μας.

Στη Ρώμη βρίσκουμε όλη την ουσία του αιτήματος για αλλαγή, το οποίο δεν ικανοποιείται από τα κόμματα, αλλά μόνον από το κίνημά μας. Μια αλλαγή η οποία αφορά, βεβαίως, και τους ίδιους τους ανθρώπους.

• Υπάρχουν όμως επικριτές σας οι οποίοι υποστηρίζουν ότι είστε διχασμένοι σε δεξιά και αριστερά ρεύματα, μια απολιτική δύναμη στην οποία οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται μόνο στην κορυφή. Τι απαντάτε;

Οτι δεν είμαστε απολιτικό αλλά έντονα πολιτικό κίνημα, είμαστε, όμως, ένα μη κομματικό κίνημα.

Δεν μας εκπροσωπούν, δηλαδή, τα μοντέλα και οι πυραμιδικές δομές των πολιτικών κομμάτων, στα οποία αν ένα πρόσωπο υπερισχύσει -ακόμη και σε ανοιχτή διαδικασία εκλογής- αποφασίζει τα πάντα, από το πρόγραμμα μέχρι την τοποθέτηση των ατόμων σε θέσεις ευθύνης.

Εμείς μπορεί να αναθέτουμε κάποια καθήκοντα σε συγκεκριμένα άτομα, αλλά συνεχίζουμε πάντα να μετράμε όλοι μας. Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά, το μεγάλο μας πλεονέκτημα.

Το ποσοστό αυτονομίας στη λήψη αποφάσεων, στις διάφορες περιοχές της Ιταλίας, παραμένει πάντα πολύ υψηλό.

Διαπιστώνουμε και τώρα, άλλωστε, με τον Ματέο Ρέντσι, πού μπορεί να οδηγηθούμε όταν ένας και μόνος άνδρας συγκεντρώνει τεράστιες εξουσίες.

Η εμπιστοσύνη των πολιτών στην κυβέρνησή του δεν ξεπερνά πλέον το 30%. Και αυτό διότι ένα μόνον άτομο δεν μπορεί να φέρει τις αναγκαίες θετικές αλλαγές.

Είναι όλος ο λαός που πρέπει να μπορεί να αποφασίζει για το μέλλον του.

Η Ιταλία χρειάζεται να ωριμάσει και να καταλάβει ότι δεν πρέπει να εμπιστεύεται ένα μόνον άτομο, αλλά τον εαυτό της -πρώτα απ’ όλα- και ένα συγκροτημένο σχέδιο.

• Πώς κρίνετε τις τελευταίες κινήσεις της κυβέρνησης Ρέντσι; Για παράδειγμα τον προϋπολογισμό του 2016, με την κατάργηση του φόρου πρώτης κατοικίας;

Θα έλεγα ότι είναι ένας πολύ πρόχειρος προϋπολογισμός, επιφανειακός, χωρίς ένα στρατηγικό βλέμμα για το πώς θα πρέπει να αλλάξει η χώρα.

Παραδείγματος χάρη, η μείωση εσόδων από την κατάργηση του φόρου πρώτης κατοικίας καλύπτεται, εν μέρει, από την ενσωμάτωση της εισφοράς για τη δημόσια τηλεόραση μέσα στον λογαριασμό του φωτός.

Ενώ μέχρι τώρα, στην Ιταλία, την πληρώναμε ξεχωριστά. Καταργείται, επίσης, ο φόρος για τα αγροτεμάχια, αλλά αυξάνεται το τέλος πρωτοκόλλου.

Ο Ρέντσι, δηλαδή, με το ένα χέρι δίνει και με το άλλο παίρνει. Είναι ένα ταχυδακτυλουργικό τέχνασμα που δεν νομίζω ότι κάνει καλό στη χώρα μας.

Και συν τοις άλλοις, δεν εφαρμόζεται ένα αποτελεσματικό σχέδιο για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

• Υπάρχουν κάποιες θέσεις σας που κλίνουν προς την Κεντροαριστερά και κάποιες άλλες προς την Κεντροδεξιά ή η λογική αυτή δεν σας εκπροσωπεί ούτε στο ελάχιστο;

Ακριβώς αυτό, δεν μας εκπροσωπεί. Αλλά σε ένα νέο κίνημα, που αναμετράται με τα κύρια προβλήματα της κοινωνίας, είναι φυσικό κάποιες θέσεις να είναι πιο κοντά στις ευαισθησίες της Κεντροαριστεράς και κάποιες άλλες σε εκείνες της Κεντροδεξιάς.

Το σημαντικό είναι ότι προσπαθούμε να παλέψουμε για ό,τι μας φαίνεται σωστό και όχι για ιδιαίτερες σκοπιμότητες και οφέλη. Είμαστε πάντως -αυτό είναι ξεκάθαρο- ένα μεταϊδεολογικό κίνημα.

• Σε δύο σημαντικά θέματα, όπως είναι η ιταλική ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών και το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια, ποια είναι η στάση σας;

Εμείς θα ψηφίσουμε υπέρ στο σύμφωνο συμβίωσης. Δυστυχώς, το Δημοκρατικό Κόμμα με τη Νέα Κεντροδεξιά θέλουν να πετύχουν έναν μη ικανοποιητικό συμβιβασμό πάνω στο όλο θέμα.

Σε ό,τι αφορά την ιθαγένεια, διαλέξαμε την αποχή στην ψηφοφορία της Βουλής, διότι συμφωνούμε ως θέμα αρχής, αλλά ο νόμος της συμπολίτευσης δεν θεωρούμε ότι καλύπτει τις υπάρχουσες ανάγκες.

• Επιμένετε στο «εισόδημα του πολίτη» ως μέτρο για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας;

Ναι, βεβαίως, είναι η κύρια προτεραιότητά μας. Υπολογίσαμε ότι θα κοστίσει δεκαέξι δισεκατομμύρια ευρώ και διαθέτουμε όλη την αναγκαία οικονομική κάλυψη.

Στην περίοδο κατά την οποία οι πολίτες θα λαμβάνουν το εισόδημα, μέχρι να βρουν δουλειά, θα παρακολουθούν μαθήματα επαγγελματικής κατάρτισης. Θα τους προτείνονται τρεις φορές δυνατότητες απασχόλησης σε τομείς συναφείς με το αντικείμενό τους.

Σε περίπτωση που απορρίψουν όλες τις προτάσεις, θα χάσουν και το «εισόδημα του πολίτη», ύψους 780 ευρώ. Παράλληλα, βέβαια, θα πρέπει να φροντίσουμε να ενισχύσουμε και το παραγωγικό σύστημα της Ιταλίας.

• Πώς βλέπετε την κατάσταση στην Ελλάδα;

Νομίζω ότι υπάρχει ένα γενικότερο θέμα αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και η ερώτηση είναι: Η δημοκρατία είναι κάτι που υφίσταται πραγματικά; Οι ευρωπαϊκοί λαοί μπορούν να αποφασίσουν ακόμη το μέλλον τους ή είναι όλα στα χέρια της χρηματοοικονομικής εξουσίας;

Η Ελλάδα είχε μια μεγάλη ευκαιρία με το δημοψήφισμα, θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε όλοι μαζί. Ξεκινήσατε μια πορεία, αλλά στη συνέχεια -και για λόγους που μπορεί να κατανοήσει κανείς- η χώρα σας δεν θεώρησε ότι θα μπορούσε να συνεχίσει τη σύγκρουση με τις ισχυρές αυτές εξουσίες.

• Θα συνεχίσετε να παρακολουθείτε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στη χώρα μας;

Σαφέστατα. Στηρίξαμε το «όχι» στο δημοψήφισμα, ήρθαμε στην πλατεία Συντάγματος για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας. Αν καταφέρουμε να κυβερνήσουμε την Ιταλία και ζητήσετε τη βοήθεια άλλων χωρών, θα σας υποστηρίξουμε δυναμικά, για να ξεκινήσει μια επανάσταση των ευρωπαϊκών κρατών και λαών της Μεσογείου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για πέντε χώρες οι οποίες, όλες μαζί, διαθέτουν μια σημαντική οικονομική δύναμη.

Advertisements