Την 8-12-15 έγινε μια διάλεξη σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών, οργανωμένη από τη Διεύθυνση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, στην οποία ομιλητής ήταν ο Ανεξάρτητος Εμπειρογνώμονας κος Juan Pablo Bohoslavsky, για τις επιπτώσεις του εξωτερικού χρέους και άλλων συναφών διεθνών χρηματοοικονομικών υποχρεώσεων των Κρατών για την πλήρη απόλαυση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ιδιαιτέρως των οικονομικών, κοινωνικών και μορφωτικών δικαιωμάτων.
Ο τίτλος ήταν: «Τα ανθρώπινα δικαιώματα θέτουν περιορισμούς στο πρόγραμμα προσαρμογής – Ελάφρυνση του χρέους για ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς στην Ελλάδα»
Η διάλεξη αυτή, η οποία περιείχε πολύ σημαντικά στοιχεία υποστηρικτικά των Ελληνικών θέσεων, αγνοήθηκε σχεδόν παντελώς από τα Ελληνικά και ξένα μέσα ενημέρωσης, καθώς και από την Ελληνική κυβέρνηση. Η πλήρης σχεδόν απουσία κυβερνητικών στελεχών και παραγόντων ήταν απελπιστική και ενδεικτική της άγνοιας και επιπολαιότητας με την οποία αντιμετωπίζονται τα Εθνικά θέματα και τα θέματα που διαμορφώνουν την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Μεταφέρουμε εδώ μερικά μόνο αποσπάσματα της ομιλίας του κου Bohoslavsky για να δώσουμε μια ιδέα της μιας ακόμη χαμένης ευκαιρίας.
«Όσον αφορά τους διαδικαστικούς κανόνες, η απόφαση της ΕΚΤ να μειώσει τις έκτακτες πιστώσεις προς τις Ελληνικές τράπεζες λίγο πριν από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 αποτελεί ευαίσθητο θέμα, αφού εκλήφθηκε από ορισμένους παρατηρητές ως προσπάθεια επιρροής της έκβασης της δημοκρατικής διαδικασίας στην Ελλάδα.»
«Απαιτείται επίσης Ευρωπαϊκή και διεθνής στήριξη με την παροχή προσωπικού, υλικοτεχνικού εξοπλισμού και χρηματοδότησης για την εξασφάλιση της απαραίτητης ιατροφαρμακευτικής φροντίδας, σίτισης και στέγασης για τους πρόσφυγες. Είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί τα Κράτη Μέλη της Ευρωζώνης δεν έχουν χαλαρώσει τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που θα επέτρεπε στην Ελλάδα να ενισχύσει την ανταπόκρισή της στην κρίση κατά το τρόπο που να αντανακλά τις βέλτιστες πρακτικές και πρότυπα στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του δικαίου για τους πρόσφυγες η Ελλάδα έχει υποχρεώσεις που απορρέουν από το χρέος και οφείλει να τις εξυπηρετήσει. Αφετέρου Αφενός όμως δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι δυνάμει του διεθνούς δικαίου τα ανθρώπινα δικαιώματα απολαμβάνουν καθεστώς υπεροχής ως αποτέλεσμα του χαρακτήρα jus cogens των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων»
«Ειλικρινά μου έχει προκαλέσει έκπληξη το γεγονός ότι η αξιολόγηση των κοινωνικών επιπτώσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έχει ούτε μία αναφορά στον όρο «ανθρώπινα δικαιώματα».
Η ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους στην οποία στηρίζεται το τρίτο Μνημόνιο, περιλαμβάνει την πολιτική και κοινωνική σκοπιμότητα της εφαρμογής περαιτέρω περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες; Ποια είναι η «ανθεκτικότητα» των ελλήνων πολιτών σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων; Υπάρχουν εκτιμήσεις για τον τρόπο με τον οποίο οι περικοπές στο εκπαιδευτικό σύστημα υπονομεύουν την ποιότητα της παιδείας και το δυναμικό για καινοτομία, και τον τρόπο που επηρεάζονται οι προοπτικές οικονομικής ανάπτυξης στο μέλλον; Ποιο είναι το μέγεθος της ανθρώπινης ανάπτυξης που χάθηκε λόγω οικονομικής πίεσης, κατάχρησης ουσιών, αύξησης των ψυχικών ασθενειών και ψυχολογικής καταπόνησης που αντικατοπτρίζεται στον αυξημένο αριθμό αυτοκτονιών. Έχουν εξεταστεί οι οικονομικές επιπτώσεις της φυγής εγκεφάλων των Ελλήνων υπηκόων με υψηλά προσόντα σε άλλες χώρες; Ποια είναι η μακροπρόθεσμη οικονομική επιβάρυνση που συνδέεται με την αδυναμία εξεύρεσης εργασίας μίας ολόκληρης γενιάς επί σειράς ετών; Τα παραπάνω ερωτήματα αμφισβητούν την παραδοχή ότι οι δανειστές πρέπει εύλογα και νόμιμα να αναμένουν την αποπληρωμή του συνόλου του χρέους σε βάρος του Ελληνικού πληθυσμού.»
«Συνάντησα ανθρώπους οι οποίοι απεγνωσμένα αναμένουν να δουν πως η κατάσταση τους θα επιδεινωθεί ως αποτέλεσμα των περαιτέρω περικοπών.»
«Κατά την άποψή μου είναι αναγκαία η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους προκειμένου να αποτελέσει έναυσμα για ανάπτυξη χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς. Η ελάφρυνση του χρέους πρέπει να μετατραπεί σε ένα επενδυτικό πακέτο για να δώσει την ώθηση στην πραγματική οικονομία μέσω δημοσίων επενδύσεων σε έργα υποδομής, έρευνας, ανάπτυξης και παιδείας. Η ελάφρυνση του χρέους πρέπει να διασφαλίζει τη διάθεση επαρκών κεφαλαίων για τη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών και τη σμίκρυνση του χάσματος στο δίχτυ κοινωνικής πρόνοιας»
«Το ιδιωτικό χρέος, περιλαμβανομένου και του χρέους που οφείλεται στις φορολογικές αρχές ή στα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης δεν μπορεί εύλογα να αποπληρωθεί από άτομα που έχουν απολέσει το εισόδημά τους. Το ιδιωτικό χρέος δεν πρέπει να οδηγήσει στον αποκλεισμό των ατόμων από κοινωνικές παροχές τις οποίες απεγνωσμένα χρειάζονται.»
«Ο μόνος τρόπος να δοθεί θετική ώθηση σε μία οικονομία η οποία έχει αποτελματωθεί λόγω του αποπληθωρισμού και της ύφεσης είναι να δοθεί η δυνατότητα στην κυβέρνηση να αναλάβει επενδυτικές πρωτοβουλίες. Η χρηματοδότηση αυτής της πρωτοβουλίας προϋποθέτει την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους με τρόπο που να επιτρέπει στην κυβέρνηση να χαράξει πολιτική για τη δρομολόγηση έργων που θα βελτιώσουν την κατάσταση των φτωχών και των ανέργων.»
«Τα εξαιρετικά περιορισμένα προγράμματα για τους ανέργους που χρηματοδοτούνται από το φορολογικό σύστημα, πρέπει να διευρυνθούν για τη στήριξη περισσότερων ανέργων σε νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι επίσης σημαντικό να στηριχθούν οι πληγέντες μέσα από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ). Ο στόχος πρέπει να είναι ένα αξιόπιστο δίχτυ κοινωνικής προστασίας που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των ατόμων που είτε αδυνατούν να βρουν μία θέση εργασίας ή σωματικά αδυνατούν να εργαστούν, ώστε να απολαμβάνουν μία αξιοπρεπή ζωή»
Κάθε σχόλιο περιττεύει

Advertisements